صدف

پسرک با همکلاسی ایرانیش اومده خونه و میگه مامان ایدین میگه تو ایران مردم اسکلت سر بره رو میخورن همه چیش رو هم میشه خورد حالا همه این حرفا رو به دانمارکی میگه ایدین هم ادامه میده میگه اره هم مغزش رو میخورن هم چشمش هم زبونش من مغزش رو زیاد دوست نداشتم چشمش هم نتونستم بخورم ولی زبونش خوب بود پسرک با چشمای گشاد به من میگه ولی من اصلا نمیتونم تصور کنم که هیچ کدوم از ایناروبخورم ولی دوست دارم ببینم منم گفتم من خودم اصلا دوست ندارم برای همین هم هیچ وقت تو ایران که رفتیم نخوردیم و مامان جون هم نخرید . 

از اونطرف درس دینی داشتن و درباره مذهبای مختلف حرف زدن براشون و اومده میگه میدونستی مسلمونا سالی یه بار میرن یه جایی که دور یه مکعب سیاه میچرخن و تو این جریان خیلیا میمیرن بخاطریکه له میشن زیر دست و پا . بهش میگم همه سالی یه بار نمیرن ولی خوب همه سعی میکنن یه بار تو عمرشون برن مامان جون و مامان بزرک هم رفتن یه سوت میکشه و میگه چه شانسی اوردن که نمردن.

یه روز دیگه میگه میدونستی مسلمونا یه ماه از صبح تا شب نباید غذا بخورن ـ  اخه واسه چی ـ با بی حوصلگی میگم هیچ بایدی تو کار نیست و این هم که میگی اسمش روزه هست. 

میشینم کتاب دینیشون رو ورق میزنم میبینم چقدر قشنگ همه ادیان رو با هم مقایسه کردن و دارن بهشون همه چیز رو میگن گرچه خیلی چیزارو دارن اغراق میکنن ولی همین که دارن به همه بچه ها میشناسونن خوبه.

بگذریم بعضی وقتا باخودم فکر میکنم ما ایرانیا عجب دریا دلهایی هستیم تنهایی بدور از خانواده میایم خارج دور از خانواده وقتی این خارجیا رو میبینم با همه ی استقلالشون میترسن یه کشور دیگه زندگی کنن از خودمون تعجب میکنم خیلی پیش اومده سرکار ازم پرسیدن که خانواده ت هم اینجان و وقتی با جواب منفی من روبرو شدن دهنشون باز مونده که وای یعنی تو تنها با شوهرت و بچه ت هستی وای خیلی سخته که و بیشتر تعجب میکنن وقتی من میگم که الان تو ایران مینیموم هر خانواده ای یه نفر رو خارج داره اگه بیشتر نباشه کمتر هم نیست یا بعضی خانواده ها بچه هاشون بتنهایی کشورهای مختلف هستن و دارن درس میخونن خیلی بیشتر تعجب میکنن منم به همون اندازه از اینا تعجب میکنم با همه ی استقلالشون انقدر براشون کار بزرگیه که یه جا دور از خانواده باشی.

نینا همکارم هست و حدود یه ماهه از پارتنر ش که همخونه ش بوده بعد از ۷ سال زندگی جداشده و علتش هم این بوده که فهمیده پارتنرش چند بار با همگارش رفتن کافه تریا اینم یه روز که اون نبوده وسایلش رو جمع کرده و به دوستش گفته بیا دنبالم و از همونروز تا الان که یه اپارتمان مناسب گیرش بیاد خونه دوستش زندگی میکنه و البته به باباش هم زیاد سر میزنه باباش هم با همسر جدیدش زندگی میکنه و نینا باین علت نرفته خونه باباش چون نمیخواد مزاحم پرایوسی پدرش و زن پدرش بشه مادرش هم با شوهرش تو یه شهر دیگه زندگی میکنه. ازش میپرسم حالا اون دوست پسرت با دختره زندگی میکنه میگه نمیدونم برام هم مهم نیست ولی دوست ندارم یه وقت باهم ملاقاتشون کنم . وقتی میگن نینا یه زنی هست که واقعا از نظر روحی قوی هست برای همین خیلی بیشتر تعجب میکنم .

اون یکی از دوست پسر قبلیش که اونم با کسی رفته بوده حرف میزنه و همزمان میبینم که تو چشاش اشک جمع

شده و همه شون معتقدن تحمل هر چیزی رو داشته باشن تحمل خیانت رو ندارن اینا هم با همه بی تفاوتیشون تو این زمینه مثل ما هستن . 

همه شون معتقدن زن یه تاریخ مصرف داره برای مرد که بالخره به پایان میرسه هر چقدر هم با هم دوست باشین پس چه بهتر که زودتر بچه دار بشیم که تنها نمونیم وقتی نگاه میکنم فکر میکنم که چقدر نینا و این دوست پسرش باهم دوست بودن و پایه بودن با هم . باخودم فکر میکنم زن بودن خیلی سخته فرق نمیکنه کجایی باشی . خوشکل باشه مستقل باشی . حالا میفهمم چرا اینا هنوز ازدواج نکرده بچه دار میشن و پشت هم پس میندازن و چقدر بچه بدون پدر زیاده.

پ ن > دوستان عزیز هر کی نظر میذاره لطف کنه و ادرس وبلاگش رو هم بزاره که بتونم بهش سر بزنم فعلا وقت ندارم لینکام رو درست کنم. ضمنا من پسورد خیلیا رو ندارم اگه دوست دارین برام خصوصی بنویسین

قعلا اینم از گزارش جدید این مدت که نبودم باید هی بیام بنویسم که دوباره رو غلتک بیفتم

وای چقدر دلم برای نوشتن تنگ شده بود ایشالله عمری باقی باشه میام. راستی شنیدم تو ایران دارن باربی فروشیا رو میبندن اخه اینا چرا انقدر دیر دوزاریشون میفته باربی دیگه مال عهد بوقه با اون قیافه های املیشون اگه راست میگن به براتز گیر بدن که س.کسی هستن و لباشونم پروتزی هست و گ.و نه های خوشکل و ک.ون های قلمبه دارن حالا به باربی گیر دادن

جهت اطلاع کاملتر و بی واسطه تر با بانیان "چلو کباب " در یک اتفاق و برخورد تصادفی در شعبه روبروی خیابان زعفرانیه "چلوکباب نایب" با علی خان نایب، فرزند غلامحسین خان نایب معروف، مبدع "چلو کباب " ملاقات کردم. پیرمردی حدود 80 ساله و خوش مشرب که به گفته پسرش، 27 سال رییس صنف چلو کبابی‌ها بوده و 26 – 25 سال هم در خارج از کشور به سر برده و به ایرانی‌های مقیم خارج این غذای ملی را ارائه می‌داده است.

خودش می‌گوید:" پدر بزرگم از دوستان دوران نوجوانی ناصرالدین شاه بود که همراهش و در دوران ولایتعهدی‌اش در تبریز زندگی می‌کرد و در همانجا به اتفاق 6 تن دیگر از رفقایش کباب پختن را در دربار قاجار شروع می‌کنند که ناصرالدین میرزای جوان همواره علاقمند بوده که نحوه طبخ کباب را توسط آنها ببیند."

اما جناب علی خان نایب به خاطر نمی‌آورد چگونه پدر بزرگش به راز و رمز پختن "چلو کباب" رسید. او ادامه می‌دهد " پس از به تخت نشستن ناصرالدین میرزا در تهران، وی آن 7 نفر رفقایش از جمله پدر بزرگ من که البته هنوز لقب نایب نداشته است را به دربار خود می‌آورد و همچنان با آنها رفاقت می‌کند و البته همچنان کباب پختن هم به همان شیوه تبریز در دربار و توسط رفیقان شاه قاجار رواج داشته است تا اینکه امیر کبیر به خاطر حفظ پرستیژ دربار در نگاه مهمانان خارجی، ناصرالدین شاه را وا می‌دارد تا آن 7 نفر را از نزد خود براند.

اما پدر بزرگ من برای اینکه از دوست قدیمیش دور نشود در نزدیکی کاخ گلستان و داخل بازار، دکانی باز می‌کند و همان شغل کبابی‌اش را برای عوام ادامه می‌دهد و این برای اولین بار بوده است که کباب پزی و کباب خوری میان مردم رواج می‌یابد."

دکانی که علی خان نایب نام می‌برد همان "چلو کباب نایب بازار " است که هنوز دائر می‌باشد. اما "چلو کباب " از زمان غلامحسین خان نایب یعنی پدر علی خان تهیه و طبخ می‌شود و از زمانی که او در همان دکان و پس از مرگ پدرش مشغول کار می‌شود به مردم ارائه می‌گردد.

علی خان نایب می‌گوید :" کم کم انواع و اقسام چلو کباب توسط پدرم باب شد از نوع سلطانی و کوبیده گرفته تا چلوکباب برگ و همه آنها به بهترین نحو طبخ می‌گردید به نحوی که خیلی سریع آوازه چلوکباب نایب در سراسر ایران پیچید و هرکس به تهران می‌آمد یکی از واجباتی که خود را ملزم به انجامش می‌کرد، رفتن به چلوکبابی نایب بود. "

با موفقیت "چلوکبابی نایب " و به تقلید از آن، مغازه‌های دیگری به تهیه و طبخ و عرضه چلو کباب اقدام کردند که از معروفترین‌شان می‌توان به "چلوکباب شمشیری" اشاره کرد که هنوز در گوشه سبزه میدان تهران دائر است.

علی خان نایب می‌گوید : " شمشیری هم داماد خانواده ما بود و در واقع با دختر عمویم ازدواج کرده بود و به نوعی شریک پدرم محسوب می‌گردید."

می‌پرسم اسم و عنوان "نایب" از کجا بر پدر شما نهاده شد؟

پاسخ می‌دهد:" پدرم در زمانی که محمد علی شاه مجلس را به توپ بست و جنبش مشروطیت را سرکوب نمود، در زمره مشروطه خواهان و آزادی طلبان بود و در همان دسته‌ای که سر راس‌شان قرار داشت و در مبارزات هدایتشان می‌کرد، به او لقب نایب داده بودند. و این لقب بر وی ماند و زمانی که قرار شد برای افراد شناسنامه صادر شود همان نایب نام فامیلی ما شد."

برگرفته از ایمیلهای فورواردی